გერმანული R: ნუ აატრიალებ

ქართველი „Berlin“-ს ისე წარმოთქვამს, რომ ბერლინელი მაშინვე ხვდება, საიდანაა. მიზეზი ერთი ასოა: „რ“.

ქართული „რ“ ენის წვერზე ვიბრირებს („ტრიალებს“). გერმანული r უკნიდან, ყელიდან მოდის - იქ, სადაც ქართული „ღ“ ზის. სიტყვის ბოლოში კი თითქმის სულ ქრება. ვინც ეს ორი რამ იცის, აქცენტის ნახევარს ერთ საღამოში მოიშორებს.

სად „ზის“ R პირის ღრუში

თქვი „ღ“, როგორც სიტყვაში „ღვინო“. ზუსტად იქ, უკან, იბადება გერმანული r - ოღონდ ცოტა უფრო მოკლე და რბილი. სავარჯიშო: rot, Rad, Regen, richtig. თუ დასაწყისში მსუბუქ „ღ“-სავით ჟღერს, ესე იგი სწორია. არანაირი ვიბრაცია, არანაირი ენის წვერი.

-er ბოლოში: თითქმის „a“

ეს კიდევ უფრო მნიშვნელოვანი წესია. სიტყვის ბოლოში, „-er“-ის შემთხვევაში, r საერთოდ არ წარმოითქმის. „Lehrer“ ჟღერს როგორც „Lehra“, „Vater“ როგორც „Fata“, „Bier“ როგორც „Bia“, „Tür“ როგორც „Tüa“. ქართველები აქ სრულ, ვიბრირებად r-ს წარმოთქვამენ - და სწორედ ამას ამჩნევს მაშინვე ყველა გერმანელი. დაიმახსოვრე: r ხმოვნის შემდეგ, მარცვლის ბოლოში, მხოლოდ „a“-ს მინიშნებაა.

სიტყვები სავარჯიშოდ

დასაწყისში (ყელიდან): rot, Regen, Rathaus, Rechnung, reisen.
ბოლოში (თითქმის „a“): Bier, Tür, Uhr, Lehrer, Bruder, Mutter, Wasser, Berlin (აქ r შუაშია, მაგრამ რბილია).
შუაში: Paar, Arbeit, Karte, warten - აქ r მხოლოდ წინა ხმოვნის მცირე შეფერილობაა.

როდის არის „ტრიალი“ მაინც მისაღები

ბავარიაში, ავსტრიასა და შვეიცარიაში r-ს ენის წვერით წარმოთქვამენ (ატრიალებენ) - ქართულის მსგავსად. ვინც იქ ცხოვრობს, ვიბრირებადი r-ით არ გამოირჩევა. დანარჩენ გერმანიაში კი გამოირჩევა, თუმცა გაგების პრობლემა არასდროს იქმნება. აქ ჟღერადობაზეა საუბარი და არა იმაზე, სწორია ეს თუ არა.

შენი დღევანდელი დავალება

წარმოთქვი „Bier, Tür, Uhr“ ათჯერ - ბოლოში r-ის გარეშე. მერე „rot, Regen, Rechnung“ ათჯერ „ღ“-თი. ჩაიწერე შენი ხმა ტელეფონით და გერმანულ ვიდეოს შეადარე. განსხვავებას სამ დღეშივე შეამჩნევ.